Jesteś tutaj: Home » Kultura » Teatr » Własność znana jako Judy Garland 

Własność znana jako Judy Garland

JUDY GARLAND (1922-1969) – jedna z najsłynniejszych śpiewających aktorek złotej ery hollywoodzkich musicali. Umieszczona przez Amerykański Instytut Filmowy wśród 10 najlepszych aktorek w historii kina amerykańskiego. Już od dziecka występowała na scenie. Jako 13-latka podpisała kontrakt z wytwórnią Metro-Goldwyn-Mayer i zaczęła grać w serialach młodzieżowych, komediach i musicalach. Światową sławę zdobyła rolą Dorothy w filmie „Czarnoksiężnik z krainy Oz”, gdzie zaśpiewała legendarną piosenkę „Over the Rainbow”. Miała wtedy zaledwie 17 lat. Zagrała w kilkudziesięciu filmach m.in. w „Narodzinach gwiazdy” George’a Cukora i „Wyroku w Norymberdze” Stanleya Kramera, za które otrzymała nominacje do Oscara. Odniosła sukcesy dzięki bijącym rekordy popularności występom koncertowym oraz programowi telewizyjnemu The Judy Garland Show.

Pomimo sukcesów zawodowych Garland przez całe życie walczyła z problemami osobistymi. Nie wytrzymywała tempa pracy, jakie jej narzucano, była wykorzystywana przez wytwórnię ponad miarę swoich możliwości. Producenci filmowi widzieli, jak bardzo jest zagubiona i niepewna siebie i podtrzymywali ją w przekonaniu jak bardzo jest nieatrakcyjna. Przez lata podsuwali jej środki odchudzające, aż w końcu Judy uzależniła się od leków.
Ciągle niepewna swojej wartości, romansowała z kim popadnie. Pięć razy wychodziła za mąż. Miała problemy finansowe, często zalegała z płatnością podatków na sumy sięgające nawet kilkuset tysięcy dolarów. Żyła na zmianę zażywając środki pobudzające i leki uspokajające. Będąc ciągle pod wpływem leków sprawiała coraz większe problemy na planie, dlatego wytwórnia MGM po 15 latach współpracy rozwiązała z nią umowę. Garland kilka razy próbowała popełnić samobójstwo. Gdy miała 47 lat przedawkowała proszki nasenne i zmarła. Taki był smutny koniec życia gwiazdy, która nie udźwignęła ciężaru sławy, której sukcesy na scenie i ekranie nie pomogły uwierzyć we własne siły. Judy Garland stała się ofiarą hollywoodzkiej fabryki snów.
„Pragnę, abyś wspomniał o jej radości do życia, to jest właśnie tym co mi dała. Jeżeli była postacią tragiczną, jak mówią, to byłaby wrakiem, czyż nie? To miłość do życia niosła ją przez to wszystko. Przeciętności nigdy nie były dla niej – nudziły ją. Chciała szczytu podniecenia. Gdy była szczęśliwa, to nie była po prostu szczęśliwa, była ekstatyczna. A kiedy była smutna, była smutniejsza niż ktokolwiek. Przeżyła osiem żyć w jednym, myślałam, że przeżyje nas wszystkich. Była wielką gwiazdą, wielkim talentem i przez resztę życia będę dumna z bycia córką Judy Garland. To nie było samobójstwo, to nie były tabletki nasenne, to nie była marskość wątroby. Myślę, że była po prostu zmęczona jak kwiat, który daje światu radość i piękno a potem więdnie.”
Autor: Liza Minnelli, cytowane przez Ala DiOrio w Little Gilr Lost (1974)

BILLY  VAN  ZANDT Autor i aktor. Jest obecnie najczęściej grywanym dramaturgiem w Ameryce i jednym z najczęściej grywanych na świecie. Jego sztuki prezentowane były w ponad 20 tysiącach teatrów i zawsze spotykały się z olbrzymim entuzjazmem publiczności. Największymi hitami m.in. na Brodway’u  były: „You’ve Got Hate Mail”, „Silent Laughter”, zaliczany już do kultowej  klasyki „Drop Dead” i „The Property Known as Garland”, którą to sztukę Billy Van Zandt napisał specjalnie dla swojej żony aktorki, Adrienne Barbeau.
Billy Van Zandt otrzymał prestiżowe nagrody m.in.: People’s Choice Award, Prism Multi – Cultural Award, NAACP Image Award i nominację do nagrody EMMY.
Polska wersja sztuki „Własność znana jako Judy Garland” jest nie tylko polską, ale i europejską prapremierą. Sławomir Chwastowski, polski tłumacz, scenarzysta i reżyser, na stałe mieszkający w Szwajcarii, przetłumaczył tę sztukę specjalnie dla Hanny Śleszyńskiej.

SŁAWOMIR CHWASTOWSKI Aktor, tłumacz, reżyser i kompozytor. Absolwent Akademii Muzycznej w Łodzi. Studia doktoranckie w New York University – Tisch School of the Arts. W połowie lat 90. odniósł ogromny sukces reżyserski monodramem „Zemsta czerwonych bucików” (wg Philipa Dimitri Galasa), wystawionym w Teatrze Polskim w Poznaniu. Monologi Bogosiana – „Sex, prochy i rock and roll”, „Czołem wbijając gwoździe w podłogę” czy „Obudź się i poczuj smak kawy” w jego przekładzie i niezrównanej interpretacji Bronisława Wrocławskiego zagrane zostały od 1996 roku ponad 1000 razy! Mieszka w Szwajcarii. Uczy aktorstwa w Mediolanie, Genewie i Brukseli. Pracował z takimi gwiazdami jak Maria Schneider, Fiona Gelin. Teraz sięgnął po tekst „The property Known as Garland”, który w porozumieniu z autorem przetłumaczył specjalnie dla Hani Śleszyńskiej.

HANNA  ŚLESZYŃSKA Absolwentka PWST w Warszawie. Obdarzona wielką siłą głosu i wspaniałym talentem aktorskim. Znana głównie z ról komediowych. Publiczność pokochała ją za rolę siostry Genowefy Basen w popularnym serialu „Daleko od noszy” oraz za rolę prostej wiejskiej dziewczyny, Jadzi w „Rodzinie zastępczej”. Aktorka ma także na swoim koncie role dramatyczne i kabaretowe – przez 15 lat związana była z Kabaretem Olgi Lipińskiej, dziś rozśmiesza razem z kabaretem Tercet, czyli Kwartet. – Najczęściej gram w komediach – przyznaje aktorka. – I cieszę się, że mogę przyczynić się do tego, że ludzie zrelaksują się trochę przez śmiech, bo to jest najlepsza terapia. Dostaję od nich mnóstwo pozytywnej energii, chyba nawet więcej, niż im daję. Za swój talent rozśmieszania widzów Hanka była wielokrotnie nagradzana. Z powodu urody, ekspresji artystycznej, bogatego doświadczenia w kabarecie i na estradzie określana jest mianem polskiej Lizy Minnelli. Ale sama aktorka przyznaje, że jest zafascynowana Lizą i… Judy – matką wielkiej aktorki kabaretowej. I właśnie w sztuce „Własność znana jako Judy Garland” gra, nomen omen, sławną aktorkę i wokalistkę, Judy Garland. - Byłam w liceum, gdy zachwyciłam się filmem „Kabaret” z Lizą Minnelli – mówi Hanna Śleszyńska. – Stała się dla mnie odkryciem, niedoścignionym wzorem aktorki śpiewającej. Potem, już na studiach w szkole teatralnej, zachwycił mnie film „New York, New York”. Tytułową piosenkę do dziś ma zresztą w swoim repertuarze. Kilka lat później w musicalu „Kabaret”, wystawianym we wrocławskim teatrze muzycznym zagrała Sally Bowles. - To wtedy tak naprawdę poznałam historię Lizy, ale przede wszystkim jej matki, Judy Garland – mówi aktorka. – Czytałam o jej problemach z narkotykami i alkoholem, o licznych próbach samobójczych. Zawsze marzyłam, by kiedyś ją zagrać.Kiedy więc pewnego dnia zadzwonił do niej ze Szwajcarii Sławomir Chwastowski, tłumacz i reżyser, i powiedział, że specjalnie dla niej przetłumaczył sztukę o Judy Garland, nawet się nie zastanawiała. – Pomyślałam – wspomina – że historia zatacza koło, że to nie przypadek. Pamiętam, gdy przeczytałam scenariusz sztuki. Czułam życie Judy każdą cząstką swego ciała. Zobaczyłam i niemal fizycznie poczułam dramat tej kobiety. „Gramy” – powiedziała Chwastowskiemu i z tekstem poszła do Anny Gornostaj, dyrektor Teatru Capitol. „Bierzemy” – usłyszała.

HUBERT PODGÓRSKI Rocznik 1984. Niezwykle utalentowany student IV roku krakowskiej PWST im. Ludwika Solskiego. Zagrał w spektaklu „Woyzek” w reż. Andrzeja Domalika w krakowskim Teatrze Bagatela oraz spektaklu dyplomowym „Babel 2”, w reżyserii Mai Kleczewskiej, zbierając entuzjastyczne recenzje. Widzowie mogli go zobaczyć w małej roli w serialu „Synowie”.

PIOTR TOŁOCZKO Absolwent wydziału aktorskiego warszawskiej Szkoły Teatralnej. Zagrał m.in. w spektaklach „Oświadczyny”, w reż. Jan Prochyra, „Król Edyp”, w reż. Piotr Wojewódzki, „Romeo i Julia”, w reż. Anna Chodakowska, „Paw Królowej”, reż. Adam Hanuszkiewicz oraz „Closer”, reż. Andrzej Żarnecki, a także „Zima w czerwieni” w reż. Karoliny Kirsz.  Aktywny uczestnik warsztatów oraz festiwali teatralnych (m.in. udział w forum podczas Warszawskich Spotkań Teatralnych 2009). Stypendysta w szkole teatralno-filmowej Schauspielschule Für Theater und Film Reduta w Berlinie. Zagrał w dwóch filmach offowych oraz kilku serialach. Na dużym ekranie zadebiutował epizodem w filmie „Generał Nil” (reż. Ryszard Bugajski). Wystąpił również w kilku serialach: „Klan”, „Samo życie”, „Plebania” czy „Czas honoru”. Współpracował m.in. z Krystianem Lupą, Teresą Nawrot, Wojciechem Siemionem, Andrzejem Żarneckim i Anną Apostolakis.

 

---